Avusturya ABF, yaklaşan ‘1 Mayıs İşçi ve Emekçilerin Dayanışma Günü’yle ilgili bir mesaj yayımladı. Genel Sekreter Gülbey Köseoğlu’nun imzasıyla yayımlanan mesajda, ‘‘1 Mayıs; alın teriyle, emeğiyle geçinen işçi ve emekçilerin en demokratik taleplerini, hak arama temelinde, birlik, dayanışma ve mücadele günü olarak kutlanmalıdır’’, denildi.

aleviten.or.at- Avusturya ABF, yaklaşan ‘1 Mayıs İşçi ve Emekçilerin Dayanışma Günü’yle ilgili bir mesaj yayımladı. Genel Sekreter Gülbey Köseoğlu’nun imzasıyla yayımlanan mesajda, ‘‘1 Mayıs; alın teriyle, emeğiyle geçinen işçi ve emekçilerin en demokratik taleplerini,  hak arama temelinde, birlik, dayanışma ve mücadele günü olarak kutlanmalıdır’’, denildi.

Bilindiği üzere, 1 Mayıs’ın tarihsel arkaplanı, 1866 yılında, Amerikan işçilerinin Baltimore’da topladıkları kongreye kadar uzanır. İşçiler bu kongrede, günlük çalışmanın 8 saatle sınırlandırılmasının yasaya bağlanması konusunda karar aldılar. İşçilerin bu talebi reddediyse de “8 saatlik işgünü” artık Amerikan işçi sınıfının ortak talebi haline gelmişti. 1884 yılında Şikago’da toplanan Amerika İşçi Federasyonu ve Uluslararası İşçiler Birliği, “8 saatlik işgünü”nü burjuvaziye zorla kabul ettirmek kararı aldılar. Bu karara göre iki yıl sonra, 1 Mayıs 1886’da, 8 saatlik işgünü için genel greve gidilecek, miting ve gösteriler yapılacaktı. Uluslararası İşçi Birliği’nin (I. Enternasyonal) de çağrısıyla, 1886 yılının 1 Mayısında Amerika‘nin her yerinde işçiler grev ve miting gibi eylemler düzenledi, 8 saatlik işgünü talep etti. Chicago’da 200 bin işçi iş bıraktı. Gösteri, bomba atılarak sabote edilmeye çalışıldı. Ardından 4 işçi önderi idam edildi, binlerce işçi işten çıkartıldı. 1889 yılında Fransız bir işçi temsilcisinin önerisiyle, Uluslararası İşçi Kongresi (II. Enternasyonal) 1 Mayıs’ı işçi sınıfının uluslararası birlik, dayanışma ve mücadele günü olarak ilan etti.

Avusturya ABF Genel Sekreteri Gülbey Köseoğlu, işçilerin her ülkede ağır koşullar altında ve karın tokluğuna çalıştığına dikkat çekerek, şunları dile getirdi: ‘‘1 Mayıs, bedeller verilerek kazanılmıştır. 1 Mayıs’ın kazanılma sürecinden de anlaşılmaktadır ki  işçiler bilinçlenmeden, kapitalizmi tanımadan, tarihi süreci öğrenmeden ve birleşip, örgütlenmeden hak elde edemezler. Dini, dili, ırkı, rengi, cinsiyeti ne olursa olsun, işçi ve emekçiler tüm dünyada ortak bir bilinçle hareket etmeli. 1 Mayıs alanlarını boş bırakıp kapitalist sınıfı sevindirmek yerine, alanları doldurarak, birlik ve dayanışma içerisinde olmalıdırlar.’’   

(28 Nisan 2009)