Bu ülkeye ayak bastığım yıldan (1999’dan) beri, bir şekilde bir yerler için redaksiyon işleri yaptım: Öneri gazetesi, Viyana Postası, Canlar dergisi, Yol Tv Avusturya, www.hallac.org ve son birkaç yıldır da www.aleviten.or.at… Gözlerinden sorunu, rahatsızlığı olan bir insan için (özellikle de profesyonel çalışılmayan basın yayın organlarında) redaksiyon işleri yapmak oldukça ağır bir iş.

Gözlerimdeki rahatsızlık kitap, gazete, dergi okuyamaz hale gelecek kadar ilerleyince, 2009 yazında sol gözümden ameliyat oldum. Hem Öneri gazetesini hazırlamakta, hem Yol Tv Avusturya temsilcisi olarak çalışmakta, hem de yeni kitap dosyalarımla boğuşmaktaydım. İlk ameliyattan önce Öneri gazetesini devrettim. Yol Tv’nin de temsilciliğini bırakıp, sadece serbest program yapımcısı olarak devam ettim. Fakat redaksiyon konusunda ağır bir işçilik olarak www.aleviten.or.at çalışmamız vardı. Yaklaşık üç yıldır aralıksız çalışageldik.

Hayli gecikmeli de olsa ikinci ameliyat mektubum da geldi: Önümüzdeki Mayıs ayında, bu kez sağ gözümden ameliyat olmak üzere hastaneye yatacağım. Doktorların uyarıları, artık eskisi kadar “boş’’ gelmiyor bana. İki yıl içinde iki göz ameliyatı geçirdikten sonra yapacağım işler konusunda belirli sınırlamalara uymak zorundayım. Kendi kitap çalışmalarım dolayısıyla okuma ve yazma faaliyetim, ömrümün sonuna kadar hep yoğun olacak.

Meslek babında yaptığım işlerden birinin redaksiyon olması, benim için artık zor gibi. Çünkü muzdarip olduğum göz rahatsızlığı, gerekli dikkat gösterilmediğinde tezahür ediyor. Geçirdiğim ameliyatların bana faydası 20-25 yıl kadar olacağına, sadece 4-5 yılda kalabilir. 2006 Aralık ayından beri Yol Tv’de sürdürdüğüm üzere televizyon programcılığı; dil, tarih, meslek ve edebî kurslar, atölye çalışmaları benim göz rahatsızlığım açısından çok daha hafif işler.

Yeni düzenlemeye göre, Mart ve Nisan aylarını, işi ortada bırakmadan devretme süreci olarak yaşayacağız. Bu zaman diliminde, www.aleviten.or.at’nin Türkçe redaksiyon ve güncelleme işlerini, 1 Mayıs 2011 gününe kadar yapmaya devam edeceğim. Yani, işi fiilen bırakma tarihim, önümüzdeki 1 Mayıs.

Bu arada, medya alanındaki eleman sıkıntısına uzun vadeli çözümler için ben de elimden geleni yapmaya çalışıyorum, çalışacağım. Zaten bugüne kadar, bu konuda bir dizi kurs ve seminer düzenledik. Düzenli bir şekilde süren kurslarımız var. Hiçbir iş, görev ya da alan, sadece bir kişinin eline bakmamalıdır. Bir görevde olmanın en önemli, en hayatî sorumluluklarından biri de yerine en az bir kişi yetiştirmektir. Ki ideal olan, her iş, her alan veya görev için bir takım çıkarabilmektir. Ne yazık ki bu noktada çok iyi durumda değiliz.

Benim, Avusturya’daki Alevi kurumlarla birlikte çalışmamın tarihi de artık oldukça eski. Sadece www.aleviten.or.at ile sınırlı değil. Gerçekten iş yapan insanlar çok sıkı didişir, çatışır; zaman zaman birbirlerini üzer ve hatta kırabilirler. Ama birlikte çalışma her şeye rağmen devam edebilmişse; didişmelerin, çatışmaların, kırıp üzmelerin ve kırılıp üzülmelerin hepsi bir şekilde, aynı yolun yoldaşı olunduğu gerçeği sürekli akılda tutularak telafi edilebilmiş demektir. Bütün eksik ve yanlışlarımızın karşısında, işin beni hoşnut eden tarafı da bu. Kimseye şahsî bir kırgınlığım, dargınlığım yok. İşimi hakkı ve layıkıyla yaptığıma inanıyorum; en azından bu yönüyle, gönül rahatlığı ve hoşnutluk içinde devrediyorum.

Bir gazeteci ve yazar olarak, hak ve özgürlükler mücadelesi veren Alevi hareketinden uzaklaşmam söz konusu değil. Yukarıda da belirttiğim gibi, yeni çalışmalarla ve farklı alanlarda birlikte olacağız. Birlikte yapacağımız çok işler olduğuna inanıyorum. Ki bu köşede, buluşmaya devam etmek de bunlardan biri olacak.

(huseyin.simsek(at)gmx.at)