DURAK ARSLAN*

Ozanımız, dedemiz, zakirimiz Dertli Divani’miz tarihi bir ödül aldı. Merkezi Paris’te bulunan UNESCO, şu an 193 ülke tarafından yaşatılan, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra kurulmuş ve Birleşmiş Milletler’in özel bir kurumudur.

Somut ve soyut olan tüm kültürel değerler, UNESCO üyesi ülkelerdeki temsilcilikler kanalıyla imkânlar ve koşullar ölçüsünde araştırıldı, koruma altına alındı ve alınıyor.

Türkiye, 4 Kasım 1946 tarihinden bu yana UNESCO’nun kurucu üyesi. Bu kadar eski bir tarihi geçmişe ve ilişkiye rağmen, Anadolu’nun sayısız kültürel değerlerinin niceleri halen bu coğrafyanın derinliklerinde gizli. Bazı değerlerin büyük buluşması inkâr ve imha hesaplarıyla bizzat devletimizin kendi engeline takıldı.

Oysa, bir tek kıvılcım, büyük bir yangına yol açabilir.

Bir tek küçük damla su, tehlikeli bir yangını önleyebilir.

Bir tek adım, çıkılan uzun bir yolculuğun başlangıcı olabilir.

Bu “bir tek’’ler, uzun tarihsel süreçlerin devamında, nicel birikimlerin sonucunda ortaya çıkarlar.

Bilim böyle der.

Geçmişten geleceğe, özelden genele, derinden yüzeye, yöreselden evrensele giden bu bilimsel ‘yol’da, nicel birikimler ve nitel değişimler ve devrimler yaşadık geldik bugüne.

Yaşamın bu dayanılmaz kanununa bağlı değişimi hiçbir irade, hiçbir müdahale ve dalavere engelleyemiyor. Çünkü bu doğal güç engel tanımıyor.

Asırlardır, biz bu coğrafyanın gerçeğiyiz, hem misafiri hem sahibiyiz diyen ve sayıları milyonlarla ifade edilen Aleviler, asırlardır uğradıkları inkâr ve imhanın sonunda, örgütlenmenin ilk ürünlerinden biri olan UNESCO ödül töreninde tarihi bir an yaşandı.

Hacı Bektaş Veli Dergâhı Postnişinimiz Veliyettin Hürrem Ulusoy, bu ödülü Dertli Divani’ye vermek üzere sahneye davet edildi. Önce gülbenk okuyan Postnişinimiz, kendisine niyaz eden Dertli Divani’yi yanaklarından öpüp ödülü verirken, tanık olan her Alevi’nin yüreği kabardı.

Kimilerinin gözleri yaşardı.

Hümanist olan herkesin umudu yeşerdi.

Yaşayan İnsan Hazinesi Dertli Divani, âşıkların muhabbet ortamlarında olgunlaştırdığı ozanlığıyla, Hacı Bektaş Veli Dergâhı’nda pişirdiği benliğiyle, bilimin merceğiyle keşfettiği gerçeklikle, cem törenlerinde verdiği zakirlik hizmetiyle, adeta bir sentez olarak Alevileri sembolize etti.

Ödülün, Alevi-Bektaşi ibadet anlayışının resmi makamlar tarafından kabulü anlamına da geldiğini ifade eden Dertli Divani, “Ben bu ödülü 1990 yılında Hakk’a yürüyen ustam ve babam Aşık Büryani Baba ile Şanlıurfa, Gaziantep ve Adıyaman yöresindeki muhabbet ortamlarında Alevi-Bektaşi değerlerini almamı sağlayan canlar ve yüzyıllar öncesinden bugüne bu değerleri taşıyan zakirler ve ulu ozanlar adına alıyorum” sözleriyle, verilen ödülü toplumsal kıldı.

Hacı Bektaş Veli Postnişinimiz Veliyettin Hürrem Ulusoy, bu tarihi anı şöyle özetledi:

“Burada Alevi-Bektaşi geleneğinin iki temsilcisini görüyoruz. Birisi Urum Anadolu Abdalları’ndan olan Neşet Ertaş, diğeri de dede ve zakirlik görevini yapan Dertli Divani’miz. İkisiyle de büyük gurur duyduk. Bugüne kadar kapalı bir toplumduk. Bizim nasıl olduğumuzu, nasıl yaşadığımızı, nasıl bir inancımız olduğunu hiç kimse yeteri kadar bilmiyordu. Artık dışarıya açıldık, örgütlendik ve kendi kültürümüzü inancımızı da bu örgütler kanalıyla dışarıya aksettirdik. Bunun sonucu olarak böyle bir ödülün layığını bulmasına da adalet yerini buldu, gerçek yolunu buldu diyebiliriz.”

Yaşayan İnsan Hazine’lerimizin hepsine aşk ola! Alevi toplumu için tarihi bir önem arz eden Dertli Divani’mize verilen ödül evrenselleşmemize yakılan bir delil ola! Demek ve devamını getirmek kalıyor cümlemize.

Aşk ile Dertli Baba.

*Fransa Alevi Birlikleri Federasyonu Bşk.
(Kaynak: www.alevi.com)