BİNALİ EFE

Bir ‘Arap Baharı’ tutturuldu gidiyor. Sanki ihya oluyorlar, sanki ellerine kendi geleceklerini belirleme hakkı veriliyor, sanki zenginliklerinden pay alıyorlar, sanki demokrasinin tüm kazanımlarından faydalanıyorlar gibi…
Bir ‘Arap Baharı’ tutturuldu gidiyor.

Oysa değişen hiçbir şey yok. “Bir düzen gidiyor, başka ‘Düzen’ geliyor.
Onun için yazımın başlığı “Böyle olur Bedevi’nin baharı” oldu. Arap’ın, Arap gibi düşünenlerin, Arap gibi olmaya çalışanların baharı böyle olur, böyle olmak zorundadır.

Kime sorarsanız sorun, ‘Arap’ deyince aklına petrol gelir, zenginlik gelir, din gelir, ihtişam gelir. Peki, ‘Halk’a yansıyan nedir, bırakın halkını, işleri ve işlevleri bitince krallarına, başkanlarına, prenslerine, diktatörlerine yansıyan nedir.

“Çölde ölüm” Öyle veya böyle, sonuç bu…

Oysa öyle mi olması gerekirdi, demokrasiyi özümseyebilseler, insana, halkına önem verseler, paylaşmayı ve kendi ırkını, vatandaşını kollamayı benimseseler, birlik ve beraberliği tesis etseler, dış güçlerin şirin ama sinsi yüzlerinden, emperyalizmin şaşaalı ama kanlı sözlerinden uzak kalabilseler kim yıkabilirdi bu devletleri.

Sözde ‘Arap Baharı’ olarak adlandırılan bu hareketler aslında kirli güçlerin kirli oyunlarından başka bir şey değildir. Sözde Arap Halkı adına yapılan bu hareketler yine o güçlerin kullanıp attığı liderin yerine başka bir oyuncak lider bulma ve bu arada da bölgenin kaynaklarını sömürme hareketidir.

Peygamberlerin ve dinlerin doğduğu, petrol ve başka yer altı kaynaklarının fışkırdığı, petrol bitse bile güneş enerjisinin verdiği zenginlik ile daha da şımaracak olan bu topraklar, bu toprakları yönetenler nasıl bir lanetin pençesindedir. Bunca zenginliklerine rağmen Yahudi Irkı’nın ikbali için meze olan bu halkın üzerinde nasıl bir lanet olabilir.

Hala dini etkinlikler ile hazinesini dolduran, petrol ile debdebeli ve arsız hayatlar süren bu ülkelerin liderleri neden kafalarını çölün kumundan çıkarmaz ve kendilerini ‘Devekuşu’ gibi emniyette sanırlar.

Neden halklarının hakkı olan şeyleri kendilerine vermez ve onların yabancıların oyuncağı olmasına olanak sağlarlar. Neden bu zenginliklerini bölge halkının refahı, dünya halkının geleceği için kullanmazda sonunda sapkınlıklarının batağında helak olurlar.

Gazeteler yazar, haberler söyler, biz dinleriz…

‘Arap Baharı’ oraya da sıçradı.

Bahar mı? Ne baharı?

Bahar çiçektir, hoş kokudur, doğuştur, uyanıştır.

Ama oraya sıçrayan gözyaşıdır, kandır, ölümdür. İşlevi biten liderin gidişi, başka bir piyonun gelişidir.

Bu düzen gider ve başka ‘Düzen’ gelir…

Onun için yazımın başlığı “Böyle olur Bedevi’nin baharı” oldu.

Arap’ın, Arap gibi düşünenlerin, Arap gibi olmaya çalışanların baharı böyle olur, böyle olmak zorundadır.

Bu düzen gider ve başka ‘Düzen’ gelir.

Biz seyrederiz…